| تبليغات | X |
|
اندیشه این وبلاگ از آنجا آمد که یکی از دوستان مسیحی ام که سالها با او مباحثه دینی داشتیم بر این باور بود که اسلام دین خشن و انتقادناپذیری است. و کسی جرات ایراد بر مبانی آن ندارد و دلیل می آورد که چگونه در برابر هر انتقاد ، مسلمانان دادگاه تفتیش عقاید بر پا کرده و حکم مرگ صادر می کنند. پاسخ من این بود که انبوه مقالات دانشمندان اسلام در شک و نقد خلاف این است اما او میگفت این دانشمندان بسیار مزورانه و محتاطانه مقاله می نویسند و در مقالات خود مجبورند از ایمان محکم خود ابتدا شرح مبسوطی بدهند. همین موضوع خود دلیلی بر این است که این دانشمندان از آتش انتقام همکیشان خود در هراسند. من او را متوجه فضای آزاد گفتگو در میان مردم میکردم که براحتی برای هم دین شکافی میکنند اما او بر این باور بود که این دینشکافیهای عوامانه فقط محدود به جمعهای خانوادگی و دوستانه و خودمانی میشود و این افراد جرآت طرح نظرات خود را در جمعهای دیگر ندارند خلاصه من هرچه سر میآوردم او هم سربند می آورد تا به این فکر افتادم تا خود با درست کردن یک وبلاگ ، غلط بودن اعتقاد او را اثبات کنم ولی او بشرطی پذیرفت که مثل دیگران از عبارات توجیه کننده استفاده نکرده و ازایمان داد سخن داده نشود من با ذن کاوه فارغ از هر تایید و ردی ،به فراسوی آنچه هست راهی میگشایم د ر آغاز یکی دو مقاله متداول در این زمینه آورده شد تا بعد خود این نویسندگان نقد و ایراد کارشان را بر ملا شود و سپس اندکی دستگرمی و آنگاه جدی تر و از منظری کاملا بیسابقه به نقص کار دو گروه دینپرست و شکپرست پرداخته شود آنچه نیک است آماده کردن توشه ای برای اندیشیدن است و یافتن راهی است برای بالیدن و آنچه ناپسند و نکوهیده است روا داشت توهین و نداشتن منطق و حرف حساب است
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم فروردین 1386ساعت 17:2 توسط کاوه آهنگر
|
|
|
