|
يعني :
بداء از نظر شيعه محدود به گذشته و قائم به وجود شخصي خبردهنده از وقوع بداء يعني پيامبر يا امام است . در حاليكه فلسفه وجود بداء و اختيار خدا را در تغيير اراده و قضاي خويش نبايستي محدوديت بشناسد و بنا بر اين قاعده، اعتقاد به وجود بداء در غياب امام و پيامبر يعني شخص خبردار از وقوع بداء، چالشناك مي گردد يعني اين پرسش بر مي خيزد كه چگونه خداي بداء كننده در نبود خبردهنده، بداء جديد انجام شده خويش را به مردم خواهد شناساند. پس آيا وقوع بداء پديده اي محدود به گذشته مي گردد؟ آيا معتقدين به وقوع بداء، قائل به امكان وجود بدائاتي نوين غير از بدائات باستاني خواهند بود؟ يعني مي توانند اصلاً تصوري از بدائي غير از بدائات شناخته شده ي سنتي داشته باشند؟ عملاً تصور چنين تصوري امكان ندارد زيرا به نظر مي رسد كه معتقدين به وقوع بداء فقط به بداء محدود در زمان و مكان و شخص باورمندند . و خارج از چارچوب بدائات سنتي خود،اينان عملاً به جمع منكران بداء مي پيوندند. در حاليكه بداء خداوند در صورت وجود، هيچ محدوديتي را بر نمي تابد. منكران بداء از اين چالش بر كنارند زيرا آنان اعتقادات خود را كه ناشي از اراده خداوند است لايتغير و ابدي مي انگارند. در حاليكه موافقين بر وجود بداء با چالشهاي كاوه دست به گريبان خواهند بود...
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ساعت 15:58  توسط کاوه آهنگر
|
|